สาวโคกกลางห่างบ้าน ตอนที่ 5

เรื่อง      :           นิราศจาก บ้านโคกกลาง   ตำบลห้วยยาง  อำเภอกระนวน  จังหวัดขอนแก่น – มหาวิทยาลัย     กาฬสินธุ์ (นามน)

รูปแบบ  :           กาพย์

เขียนถึง :           ครอบครัว

เส้นทาง :           บ้านโคกกลาง – อำเภอกระนวน – บ้านน้ำอ้อม – บ้านตอกเจี้ย – บ้านคำใหญ่ – วิทยาลัยการอาชีพหนองกุงศรี – อำเภอหนองกุงศรี – บ้านหนองสามขา – สะพานเทพสุดา – พุทธสถานภูสิงห์ – อำเภอสหัสขันธ์ – พิพิธภัณฑ์สิรินธร – วัดภูกุ้มข้าว – วัดพุทธนิมิตภูค่าว – หมู่บ้านถ้ำปา – อำเภอสมเด็จ – ตลาดสมเด็จ – สามแยกมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ – บ้านหนองโพนสูง – มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ (นามน)

ยานพาหนะ       :           รถจักยายยนต์ 

สาวโคกกลางห่างบ้าน

ตอนที่ 5

                                    ถึงตลาดสมเด็จ                                        แวะซื้อเห็ดทำอาหาร

                        อีกทั้งซื้อน้ำตาล                                                  ทำของหวานไว้ทานกัน

                        ตลาดมีของสด                                                    สิ่งเลิศรสมีครบครัน

                        พืชผักหลากหลายพันธุ์                                       ต้องเลือกสรรเป็นอย่างดี

                        ของป่ามีมากมาย                                                 นำมาขายไม่รอรี

                        ผลไม้นั้นก็มี                                                        ล้วนหลากสีสะดุดตา

                        ตลาดน่าเที่ยวชม                                                 เขานิยมซื้อผักปลา

                        ผู้คนต่างก็มา                                                       เลือกซื้อหาไม่เบาบาง

                        ตลาดตั้งเรียงราย                                                  คนวุ่นวายสวนทาง

                        ยิบจับของที่วาง                                                   เดินเล่นพลางซื้อของไป  

                        ออกจากตลาดมา                                                  ก็เวลาผ่านเร็วไว 

                        ยังไม่ทันถึงไหน                                                   แวะเข้าในปั๊มน้ำมัน

                        ชื้อของที่เซเว่น                                                     เที่ยวเดินเล่นให้ครบครัน

                        รีบเร่งอย่างเร็วพลัน                                             เพื่อให้ทันกาลเวลา

                        ถึงสามแยกหน้ามอ                                              น้ำตาคลอถึงบ้านนา

                        ลำเนาที่จากมา                                                      คะนึงหาด้ายความรัก

                        พ่อแม่ที่คิดถึง                                                       ลูกรำพึงสุดจะหัก

                        เห็นแจ้งด้วยประจักษ์                                           ครอบครัวปักลงกลางใจ

                        หน้ามอป้อมตำรวจ                                              ตั้งด่านตรวจรถขับไว

                        ทางเข้ามหาลัย                                                     ความสดใสใกล้เข้ามา

                        ท้องฟ้าทุ่งนากว้าง                                               เริ่มเคว้งคว้างในทุกครา

                        เป็นเพราะโชคชะตา                                            ที่นำพาตามหาฝัน

                        หน้ามอกาฬสินธุ์                                                 ทุกชีวินไม่เหหัน

                        ต่างมาเพื่อสร้างสรรค์                                           ร่วมฝ่าฟันถึงจุดหมาย

                        ถึงบ้านหนองโพนสูง                                           มีทั้งฝูงสุนัขหลาย

                        ผู้คนก็มากมาย                                                    ต่างวุ่นวายทางเข้ามอ

                        ถนนหนทางยาว                                                  มีเรื่องราวให้ถักทอ

                        ชีวิตที่เพียงพอ                                                     เมื่ออยู่หอต้องตรอมตรม

                        พ่อแม่แลครอบครัว                                             ความหมองมัวทำขื่นขม

                        พาใจทุกข์ระทม                                                  ร้อนระงมจมฤทัย

                        ความหลังยังฝังจิต                                               หนึ่งชีวิตที่ห่างไกล

                        จากมาก็อาลัย                                                      ด้วยหัวใจที่เศร้าหมอง

                        ถึงมอกาฬสินธุ์                                                   ธรณินถิ่นเรืองรอง

                        หวนหาน้ำตานอง                                                นึกตรึกตรองโศกาลัย

                        ความฝันสูงล้ำค่า                                                 เป็นสิ่งน่าประทับใจ

                        ความรู้ที่กว้างไกล                                                สร้างวิสัยในการเรียน

                        สร้างสรรค์ทางจรรยา                                           สอนภาษาการอ่านเขียน

                        ควบคู่ความพากเพียร                                            หมุนวนเวียนพัฒนา

                        แดนดินถิ่นอีสาน                                                 วิชาการแหล่งศึกษา

                        ก้าวไปทุกชีวา                                                     ช่วยนำพาชาติเจริญ

นางสาวจินตนาพร   หล่อยดา     ชั้นปีที่ 4     หมู่ 2     รหัสนักศึกษา 57210406202     สาขาวิชาภาษาไทย

สาวโคกกลางห่างบ้าน ตอนที่ 4

เรื่อง      :           นิราศจาก บ้านโคกกลาง   ตำบลห้วยยาง  อำเภอกระนวน  จังหวัดขอนแก่น – มหาวิทยาลัย     กาฬสินธุ์ (นามน)

รูปแบบ  :           กาพย์

เขียนถึง :           ครอบครัว

เส้นทาง :           บ้านโคกกลาง – อำเภอกระนวน – บ้านน้ำอ้อม – บ้านตอกเจี้ย – บ้านคำใหญ่ – วิทยาลัยการอาชีพหนองกุงศรี – อำเภอหนองกุงศรี – บ้านหนองสามขา – สะพานเทพสุดา – พุทธสถานภูสิงห์ – อำเภอสหัสขันธ์ – พิพิธภัณฑ์สิรินธร – วัดภูกุ้มข้าว – วัดพุทธนิมิตภูค่าว – หมู่บ้านถ้ำปา – อำเภอสมเด็จ – ตลาดสมเด็จ – สามแยกมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ – บ้านหนองโพนสูง – มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ (นามน)

ยานพาหนะ       :           รถจักยายยนต์ 

สาวโคกกลางห่างบ้าน

ตอนที่ 4

                                     วัดพุทธนิมิต                                           ภูค่าวคิดจิตเวียนวน

                                ในใจที่ร้อนรน                                                    ความสับสนถาโถมมา

                        เจดีย์ยอดสีทอง                                                    ที่เนื่องนองด้วยศรัทธา

                        เคารพกราบบูชา                                                  พาอุราแสนชื่นบาน

                        พระพุทธไสยาสน์                                               มีพระธาตุแลวิหาร

                        อีกเรื่องเล่าตำนาน                                               เขากล่าวขานโบราณมา

                        สถานที่ท่องเที่ยว                                                แหล่งยืดเหนี่ยวในบรรดา

                        พระนอนบนแผ่นผา                                           ช่วยนำพาคนทั้งผอง

                        นกยูงสวยสง่า                                                     เที่ยวเริงร่าทำลำพอง

                        เดินมาเป็นคู่สอง                                                 ดูเรืองรองวับวามไหว

                        นกยูงสวยสง่า                                                     เที่ยงเราร่าทำลำพอง

                        เดินเคียงเป็นคู่สอง                                              งามเรืองรองวับวามวาว

                        สถานที่ศักดิ์สิทธิ์                                                 ทุกชีวิตมีเรื่องราว

                        พระอาทิตย์สกาว                                               ส่องแสงพราวอร่ามงาม

                        ต้นไม้ให้ร่มเงา                                                   พาใจเฉาเปล่าเปลี่ยวใจ

                        คิดถึงคนห่างไกล                                               น้ำตาไหลให้กล้ำกลืน

                        หน้าที่อันยิ่งใหญ่                                                พาฤทัยให้ต้องฝืน

                        จากจุดที่เคยยืน                                                   อยากกลับคืนอ้อมกอดเรา

                        ทุ่งนาที่ล้อมรอบ                                                 คือคำตอบของความเหงา

                        คิดถึงภูมิลำเนา                                                   ลมบางเบาพัดเอาไป

                        ถึงหมู่บ้านถ้ำปลา                                                หลายเวลาพาหวั่นไหว

                        คะนึงถึงคนไกล                                                  สายน้ำไหลให้ร่มเย็น

                        วิชาคือชีวิต                                                          เราต้องคิดอ่านให้เป็น

                        ต้องลำบากยากเข็ญ                                              กว่าจะเห็นหนทางเดิน

                        ทุ่งหญ้าปลิวไสว                                                 มองดูไปแสนเพลิดเพลิน

                        นกน้อยล่องลอยเหิน                                           บินว่อนเผินละลานตา

                                ในทุ่งนามีข้าว                                                     ต้นมะพร้าวโบกไปมา

                        ริมข้างทางมีปลา                                                 ชาวบ้านหามาไว้ขาย

                        หนองน้ำเห็นดอกบัว                                          ใจระรัวโดดเดียวดาย

                        คิดถึงคนข้างกาย                                                 ทั้งน้องชายเคยเล่นกัน

                        ผ่านทางเข้าคำม่วง                                               รู้สึกง่วงขึ้นมาพลัน

                        มีอาการงงงัน                                                      รีบดึงดันเร่งเร็วไว

                        ถึงอำเภอสมเด็จ                                                   ยาสักเม็ดคงจะไหว

                        เหนื่อยจากเดินทางไกล                                        อยากรีบไปให้ถึงมอ

                        มาตอดอยู่สี่แยก                                                   เป็นครั้งแรกที่ต้องรอ

                        เมื่อไหร่จะเพียงพอ                                              น้ำตาคลอแดดแผดเผา

                        ติดไฟแดงอยู่นาน                                                 แสนสงสารห่อเหี่ยวเฉา

                        มองดูคนอื่นเขา                                                    ก็ทำเอาจิตร้อนรน

                        รถเคลื่อนออกจากที่                                             อย่างเร็วรี่อลวน

                        ผู้คนต่างสับสน                                                     เปลี่ยนเร็วจนแทบไม่ทัน

นางสาวจินตนาพร   หล่อยดา     ชั้นปีที่ 4     หมู่ 2     รหัสนักศึกษา 57210406202     สาขาวิชาภาษาไทย

สาวโคกกลางห่างบ้าน ตอนที่ 3

เรื่อง      :           นิราศจาก บ้านโคกกลาง   ตำบลห้วยยาง  อำเภอกระนวน  จังหวัดขอนแก่น – มหาวิทยาลัย     กาฬสินธุ์ (นามน)

รูปแบบ  :           กาพย์

เขียนถึง :           ครอบครัว

เส้นทาง :           บ้านโคกกลาง – อำเภอกระนวน – บ้านน้ำอ้อม – บ้านตอกเจี้ย – บ้านคำใหญ่ – วิทยาลัยการอาชีพหนองกุงศรี – อำเภอหนองกุงศรี – บ้านหนองสามขา – สะพานเทพสุดา – พุทธสถานภูสิงห์ – อำเภอสหัสขันธ์ – พิพิธภัณฑ์สิรินธร – วัดภูกุ้มข้าว – วัดพุทธนิมิตภูค่าว – หมู่บ้านถ้ำปา – อำเภอสมเด็จ – ตลาดสมเด็จ – สามแยกมหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ – บ้านหนองโพนสูง – มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์ (นามน)

ยานพาหนะ       :           รถจักยายยนต์ 

สาวโคกกลางห่างบ้าน

ตอนที่ 3

                                    เข้าสหัสขันธ์                                              นึกถึงฝันไม่ลืมเลือน

จะนานสักกี่เดือน                                                คอยย้ำเตือนเสมอมา

พ่อแม่อยู่เบื้องหลัง                                              ยังคอยหวังจากลูกยา

จงล่ำเรียนศึกษา                                                  พัฒนาวิชาการ

เส้นทางที่จากมา                                                 เศร้าอุราคราวันวาน

เคยได้เที่ยวเบิกบาน                                           สุขสำราญดวงฤทัย

ชมธรรมชาติสวย                                               ลมระรวยรื่นเริงใจ

มีป่าดงพงไพร                                                   ลำน้ำใสไหลเรียงราย

ขับรถเล่นชมวิว                                                 ลมพัดปลิวเปลี่ยวเดียวดาย

คิดถึงคนข้างกาย                                                ความวุ่นวายเคยผจญ

ทุ่งข้าวเขียวขจี                                                    ทุกชีวีต้องสู้ทน              

ตั้งมั่นฝึกฝนตน                                                  ให้เป็นคนล้นวิชา

รูปปั้นไดโนเสาร์                                                ทั้งภูเขาแสนงามตา

หวนถึงถิ่นจากมา                                               เฝ้าห่วงหาให้อาวรณ์

ถึงพิพิธภัณฑ์                                                      เขาเรียกกันสิรินธร

ตั้งอยู่เนินสิงขร                                                  มีป่าดอนภูผาหิน

ฟอสซิลไดโนเสาร์                                              เขาขุดเอาจากใต้ดิน                     

นกน้อยคอยโบยบิน                                            เป็นอาจิณอยู่เนืองเนือง

ฟอสซิลหลายสายพันธุ์                                       จงรู้ทันไม่ขุ่นเคือง

สร้างสรรค์สิ่งประเทือง                                      ให้รุ่งเรืองเมืองน่าชม

อำเภอถิ่นน่าอยู่                                                   ประดับคู่อภิรมย์

ผู้คนต่างสุขสม                                                    ชอบนิยมความเปรมปรีดิ์

มีวุ้นมะพร้าวขาย                                                 ดับกระหายคลายฤดี

ดับร้อนผ่อนชีวี                                                   เกษมศรีมีเรี่ยวแรง

มีไอศกรีมหวาน                                                  รสน่าทานไม่เปลี่ยนแปลง

ราคาก็ไม่แพง                                                     ไม่หน่ายแหนงแคลงจิตใจ

คะนึงถึงถิ่นฐาน                                                  ความสำราญบ้านอาศัย

ครอบครัวความห่วงใย                                        น้ำตาไหลให้ตรอมตรม

ขึ้นวัดภูกุ้มข้าว                                                    สองเท้าก้าวท่องเที่ยวชม

ธรรมชาติรื่นรม                                                  ช่างสุขสมพาเพลิดเพลิน 

เขาสูงขึ้นบันได                                                   ถึงทางไกลก็ต้องเดิน

ส่วนนกบินเหาะเหิน                                           ข้ามเขาเนินร่อนไปมา

พระใหญ่ตั้งตระหง่าน                                         รถขับผ่านโดนเด่นตา

มองรอบเป็นภูผา                                                 ดูหรรษาพาแพร้วเพริศ

ผู้คนทั่วทุกถิ่น                                                     ต่างยลยินความล้ำเลิศ

ศรัทธาจึงก่อเกิด                                                  ให้ชูเชิดกราบบูชา

กราบไหว้ขอพรชัย                                              ด้วยเลื่อมใสแลศรัทธา

นบนอบ ปฏิมา                                                    ช่วยนำพาความยั่งยืน

นึกถึงคราพลัดพราก                                            จำต้องจากด้วยกล้ำกลืน   

อยากหันเหกลับคืน                                              แต่ต้องฝืนจำสู้ทน                                                            

                                                                                                           

นางสาวจินตนาพร   หล่อยดา     ชั้นปีที่ 4     หมู่ 2     รหัสนักศึกษา 57210406202     สาขาวิชาภาษาไทย